Alweer de 14^e dag vandaag. “Nog 3 van zulke rukjes”, zou Henk zeggen, “en dan gaan ze alweer weg…….” Daar moet ik nu nog even niet aan denken. Inmiddels naderen de gewichten van de pups de 1½ kilo, de oogjes zijn geopend (niet dat ze gelijk al scherp zien…) en ook de oortjes ontvouwen zich. Geleidelijk aan worden het echte hondjes: ze waggelen al een beetje door de werpkist en af en toe komt er een geluidje uit dat doet denken aan een blaf of een grom.

De eerste mensen zijn al op bezoek geweest. We waren erg benieuwd hoe TARU zich zou gedragen. Tegenover ZABRI en DZJANGA blijft ze vriendelijk, maar zodra deze te dicht bij de kraamkamer komen ontwaakt haar beschermingsgevoel. Geen grauw, geen grom, maar wel “blokken” (zichzelf snel plaatsen tussen hun en de deur)

We hebben Mieke en Gerrit gevraagd om als “proefpersonen”op te treden. Zij wonen in de buurt, kennen onze honden, dus ook TARU, en TARU kent hen. Nou, dit leverde totaal geen problemen op. TARU toonde vol trots haar pups, en bleef er heel relaxed bij. Ze vond het wel gezellig. De dag erop zijn Jenny en Wim op bezoek geweest, ook zij wonen in de buurt. Dit bezoek was tevens een kennismaking, want tot nu toe hadden we elkaar alleen maar gesproken via de telefoon. Ook dit bezoek verliep probleemloos, het klikte van alle kanten. Inmiddels zijn Kees en Yrma ook een kijkje komen nemen, die kunnen het zelfs op de fiets af….. De overige mensen hebben we geadviseerd om nog even een weekje te wachten, want om nu zulke grote afstanden te gaan rijden voor alleen maar kijken (en aankomen niet..)

Vanaf volgend weekend zal het wel wat drukker gaan worden met de aanloop, dus aankomende week nog maar even extra genieten. Nu zijn ze allemaal nog een beetje van ons…..

Gisteren werden we verrast met een groot pakket, en Henk en ik hadden al zo’n vermoeden….. Jawel dus, een actie vanuit De Cocksdorp (Texel) Hetty en Roel, met Ahsra (A-nest) konden het weer niet laten om ons en onze honden schandalig te verwennen (hebben ze ook gedaan bij de vorige nesten)  Een pakket vol met lekkere dingen voor de honden, leuke snuisterijen voor ons, en natuurlijk SCHAAPJES!!!! Hét knuffeltje van Texel, voor elke pup één. De pups hebben dus hun eerste speeltje alweer gescoord voor straks, wanneer ze verhuizen naar de nieuwe eigenaren.

Ik heb gisteravond geprobeerd om Hetty en Roel per telefoon te bedanken, maar kreeg geen gehoor. Ze zullen het momenteel ook nog wel druk hebben met hun winkel en zomermarkten, want zij moeten het juist hebben van de zomermaanden en vakantieperiodes. Ga het vanavond nog een keer proberen.

Maar Hetty en Roel, mochten jullie dit lezen, dan weet je alvast dat “de kudde” goed is gearriveerd en ook al de wacht houdt bij de pups. En geef Ahsra maar een hele dikke knuffel van ons!!!

Vandaag hebben alle pups hun geboortegewicht verdubbeld, gisteren eigenlijk al 5 en vandaag de andere 2. Op ééntje na (nog nét niet) zijn de pups ook de kilo-grens gepasseerd.

Op onderstaand filmpje is duidelijk te zien hoe de dorstige klanten hun moeder “leeg” zuigen. Maar dat gaat niet vanzelf!! Nee, de pups moeten er wel iets voor doen. Zodra een pup de tepel in zijn bekje neemt, gaan hij trappelen met zijn voorpootjes, “melk trappelen” noemen ze dat. Hij masseert en stimuleert daarmee de melkuier. En op een gegeven moment laat de teef de melk “schieten” en kan de pup drinken. Zodra het staartje naar achteren gaat, met zo’n stijve kwispel, krijgt hij melk binnen. Dat hoor je dan ook duidelijk aan de klok- (slik-) geluidjes. En als “de slok” weer op is, begint hij weer opnieuw te trappelen totdat hij verzadigd is. En dan laat hij zich vervolgens van “de barkruk” afrollen…….

 Bekijk het maar eens op dit filmpje, en zet het geluid ook aan….

(helaas……het filmpje is niet mee “gemigreerd…..”)

Hier liggen ze dan, alle 7 op een rij. De reutjes hebben een groen en zwart bandje, de teefjes: roze, blauw, oranje, geel en wit/rood (want wit gaat snel op geel lijken na een paar dagen….) Helaas zijn niet alle bandjes goed te zien op deze foto. Wat wel duidelijk is te zien, dat ze een enorme dorst hebben. Moeders melkbar produceert steeds meer, en dit clubje zijn goede afnemers. TARU eet inmiddels weer prima, alleen lukt het ons nog niet om haar op de verse compleet-vleesmaaltijden te krijgen. En dat terwijl ze voorheen stapel was op Rodi, Smuldier of AHV (noem maar op….) Maar als het nu ook maar iets naar pens ruikt, haalt zij haar eigenwijze neus op en wijst het gedecideerd, maar beslist af.. Daar begon ze al mee zo’n dag of twee voor de geboorte van het nest. Ze werd ineens héél kieskeurig in wat ze wel en niet wilde eten. Afijn, het zullen de hormonen wel zijn… Wat ze wel heel lekker vindt, en momenteel graag eet, is hondenvlees die verpakt zit in van die aluminium bakjes. Tja, en wat doe je dan? Je koopt daarvan dan maar een hele tree. Eten is immers belangrijk in deze weken, want moedermelk wordt nu eenmaal niet gemaakt van lucht en water. Ook de karnemelk heeft ze een tijdje laten staan, maar dat lebbert ze inmiddels weer met smaak naar binnen, en vraagt gelijk om meer. Dat krijgt ze dan ook. Is goed voor ‘t zog, zoals ze dat hier zeggen.

Toch heb ik het volste vertrouwen dat ze binnenkort weer haar gewone smaak voor voedsel terug heeft, want ik zag haar gistermiddag ook alweer een appeltje pikken in de tuin. Nee, nog even geduld en dan hebben we onze “wandelende kliko” weer terug….

We kregen deze week zo’n leuke mail van Douwe en Liliane, dat ik besloten heb deze op de weblog te plaatsen. We hopen wel dat Mathieu zijn “schoenrekje” hoog genoeg heeft gemaakt…..:  

“Hier staat de hele week in het teken van de voorbereidingen op de komst van DeDe. De kaart was wel gekocht, maar maandagmiddag zijn de tekeningen in jubelstemming gemaakt en is de kaart geschreven. Vervolgens snel op de fiets om die voor 17u op de bus te doen. We hebben beschuit met – roze- muisjes op.  

Veerle heeft een heel ‘socialisatieschema’ getypt: hoe vaak we waar met DeDe heen moeten om haar te laten wennen (aan geluiden, draaideuren etc.). Mathieu heeft helemaal op eigen initiatief een schoenrekje in elkaar getimmerd van afvalhoutjes, zodat de schoenen (eventjes) hoger staan dan DeDe als pup.

Het is wel goed om nog wat voorbereidingen te kunnen treffen – en inderdaad nog even bewust te genieten van ongebroken nachten.

DeDe is wellicht als naam wennen voor jullie – en zeker niet zo fraai als de Ierse namen. We hebben ooit in China een meisje ontmoet die heel erg geïnteresseerd was in Anne Frank en dat meisje heette DeDe. DeDe is van oorspong een Engelse naam, met de betekenis “vrouw”. En verder “bekt” het wel lekker voor ons nieuw huisgenootje. Tot onze verbazing komt het in de uitgebreide ‘hondennamenlijsten’ niet voor. Zaterdag komt een soul/jazz-zangeres optreden in Helmond, met de naam DeDe (toevallig hè).

Kortom: we leven allemaal erg naar begin oktober toe. Maar voor die tijd wippen we nog binnen bij jullie om Taru en de pups te zien.

 We wensen jullie nog een hele goede verdere ‘kraamtijd’, met hopelijk alleen goed groeiende puppies! En dank je wel voor de berichten, een aantal familieleden en vrienden volgt deze inmiddels met ons.”